روزی ها و رزق
های مادی از چیزهایی هست که ذهن انسان را در زندگی بسیار مشغول کرده است اما بعضی
انسان ها در روزی نگاه به آسمان دارند و از خداوند تقاضای نازل شدن رزق دارند ولی
اگر آنچه او می خواهد به او نرسد شاید اعتراضی در دل به رازق بودن خداوند کند به
نظر شما اشکال در کجاست ؟
ایراد در این
است که ما فقط یک اسم "یا رازق" را می بینیم ولی مثلا " یا حکیم" و "یا مسبب
الاسباب" را کنار یا رازق نمی گذاریم یعنی ای کسی که روزی را با حکمت و توسط اسباب
عادی به ما می رسانی. بهتر است برای بیشتر متوجه شدن این مطلب دو تا داستان نقل
کنیم
داستان روزی دهنده مسبب
الاسباب
داستانی نقل شده
که يكى از افراد زاهد ، از وطن خودش بیرون رفت تا که در قلّه كوهى بیتوته کند به
این قصد که روزی را بدون واسطه از داوند دریافت کند
و گفت: از احدى
چيزى نمی طلبم تا اینکه خدا روزى بفرستد. بعد از گذشت يك هفته چيزى به او نرسيد
تا جائیکه به حال مردن رسيد، در این هنگام گفت: بار پروردگارا! اگر مرا زنده خواهى
داشت روزى مرا برسان و الاّ قبض روح مرا كن.
وحى به او رسيد
كه: به عزّت و جلال خودم قسم كه: روزى به تو نمی دهم تا داخل آبادانى نشوى و ميان
مردم ننشينى.
زاهد با تعجب
سوال برانگیز وارد بر شهر خود شد همین که در جایی نشست يكى از براى او طعام آورد،
و يكى آب آورد، او طعام خورد و آشاميد
بعد در دل او
گذشت كه: چرا خدا چنين كرد؟ وحى به او رسيد كه: تو می خواهى به زهد خود حكمت مرا
بر هم زنى؟
آيا نمی دانى
كه: من بنده خود را از دست بندگان ديگر خود روزى دهم دوست تر دارم از اينكه به
دست قدرت خود روزى او را رسانم؟! (جامع السعادات، ج 3، ص 229)
خودشان می
توانند به ما مستقیم روزی بدهند ولی ما را
واسطه قرار می دهند نا چیزی بخاطر اینکه واسطه بودن در روزی بودیم گیرمان بیاید
البته اینکه
بعضی مامور الهی می شوند تا روزی به دیگران برساند که مظهر یا رزاق خداوند می شوند
به هر کس که خداوند بنابر حکمت خود دستور بدهد روزی می دهند.
داستان روزی دهنده حکیم
یکی از دوستان
نقل می کند : یادم نمی رود که روزی در یزد به نزد خیاطی می رفتم که اهل معنی بود
در مسیر راه در ذهنم آوردم که این خیاط یک پولی به ما بدهد که به مشهد برویم وارد
خانه شدیم بعد از اینکه احوالپرسی کردیم خیاط شروع کرد به صحبت کردن که بعضی از
انسان ها مظهر اسماء الهی می شوند که آن اسم را در بین مردم اجرایی کنند مثلا یک
کسی مظهر یا رزّاق خداوند می شود که از طرف خداوند یه چیزی به دیگران بدهد ولی این
طوری نیست که هر کس را که خودش خواست مثلا پولی بدهد بلکه باید خداوند ( بنابر بر
حکمت خویش ) به او بگوید که روزی به او بده تا این شخص بتواند پولی بدهد.
واقعا با این
جواب کلام جامعی را گفت و جواب ما را هم داد.
نکته: روزی با
حکمت و یا هر چیز دیگر ؛ باعث می شود رزق با طعم محبت باشد این همان "رزق
حبی" می باشد که تاثیر در حب الله برای سالک دارد.
تذکر : معنای رزق حبی را در سوره مبارکه انسان آیه 8 بخوانید
:: موضوعات مرتبط:
داستان های جالب از محبّت
